Welcome To The Nerd Side

The Falconeer Review

Διαβάστε την άποψη μας για το The Falconeer

Share

Share on facebook
Share on twitter
Share on reddit
Share on email
Share on linkedin

Δεν λείπει η προσπάθεια πίσω από το The Falconeer. Από τη μοναδική του υπόθεση έως την αξέχαστη αισθητική του, είναι ένα παιχνίδι με καρδιά. Ωστόσο, κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού μου, βρέθηκα να εύχομαι αυτή η καρδιά να υποστηριζόταν από σιδερωμένα mechanics και ικανή αφήγηση. Δυστυχώς, όμως, αυτό το πουλί έχει “κομμένα φτερά”.

Το παιχνίδι λαμβάνει χώρα σε ένα είδος ρουστίκ μετα-αποκαλυπτικού κόσμου, όπου οι άνθρωποι ζουν σε νησιωτικές ωκεάνιες κοινότητες και δεν ταξιδεύουν πολύ έξω από αυτές. Αυτό ωστόσο δεν ισχύει για τους Falconeers, εκπαιδευμένους πιλότους που πετούν γιγάντια πουλιά διασχίζοντας τις άγριες θάλασσες, διαπραγματεύονται εμπορικές συμφωνίες και καταρρίπτουν απατεώνες πιλότους. Θα αναλάβετε το ρόλο διαφορετικών Falconeers καθ’ ‘όλη τη διάρκεια του παιχνιδιού, οι οποίοι αντιπροσωπεύουν ξεχωριστές κοινότητες και πιλοτάρουν διαφορετικά πουλιά.

Αλλά ενώ αυτή η υπόθεση είναι ενδιαφέρουσα, δεν καταφέρνει ποτέ να απογειωθεί. Οι πρωταγωνιστές δεν είναι οι πιο ενδιαφέροντες προσωπικότητες, μια ομάδα βρώμικων, άτακτων αντρών των οποίων τα πορτρέτα/προφίλ δεν καταλαμβάνουν μεγάλο μέρος της οθόνης. Είναι χαρακτήρες που δεν προσκαλούν τον παίχτη να νοιαστεί για τη ζωή τους, τους αγώνες τους ή τους στόχους τους, και δεν έχουν καν ιδιαίτερα ενδιαφέροντα σχέδια για να το ανατρέψουν αυτό. Είναι απογοητευτικό, γιατί ο κόσμος του The Falconeer είναι ενδιαφέρον, αλλά αυτό “πετάει” τελείως αντίθετα από τους χαρακτήρες αυτούς.

Είναι επίσης παρά την κυρίαρχη αφήγηση, η οποία φαίνεται πολύ περιορισμένη στο πεδίο εφαρμογής της. Το μεγαλύτερο μέρος του παιχνιδιού περιστρέφεται γύρω από τη διαμεσολάβηση εμπορικών συμφωνιών, την απομάκρυνση των πειρατών και την παράδοση πακέτων. Όλα αυτά είναι ωραία πράγματα γενικά, αλλά όταν αποτελούν την κύρια ώθηση της αφήγησης και της δομής της εκάστοτε αποστολής, αισθάνεσαι σχεδόν ασέβεια για το ενδιαφέρον σκηνικό που έχει σχεδιάσει η δημιουργική ομάδα του παιχνιδιού. Ξέρω ότι υπάρχουν πιο ενδιαφέροντα πράγματα στον κόσμο του The Falconeer και θα ήθελα απλώς να μου τα δείξει ο developer του παιχνιδιού.

Δυστυχώς, τα mechanics δεν βοηθούν στην ανακούφιση των θεμάτων. Το The Falconeer είναι ένα αδέξιο παιχνίδι, ένας εξομοιωτής πτήσης ανοιχτού κόσμο με έναν κόσμο που δεν είναι τόσο ανοιχτός και μηχανισμούς πτήσης που δεν “απογειώνονται” ποτέ. Ο έλεγχος των πουλιών τα κάνει να φαίνονται σαν να γλιστρούν πάνω σε βούτυρο και ο στόχος τους δεν ευθυγραμμίζεται ποτέ με κανένα από τα πολλά στοιχεία του περιβάλλοντος. Πρόκειται για ένα διαρκές, ανακριβές και βιαστικό χάος και όταν συνδυάζεται με μια επαναλαμβανόμενη δομή της εκάστοτε αποστολής, προσγειώνει απότομα κάτι που σε μια άλλη περίπτωση θα μπορούσε να ήταν μια εξαιρετική εμπειρία. Αυτές οι μπερδεμένες σχεδιαστικές επιλογές και μηχανικές ατέλειες κάνουν το παιχνίδι να νιώθει μια αγγαρεία παρά κάτι που κάνεις για να περάσεις διασκεδαστικά τον χρόνο σου. Ένα πολύ ασταθές, RPG τύπου σύστημα εξέλιξης με κάθε πουλί δεν βοηθάει τα πράγματα και τελικά μοιάζει με δουλειά που έγινε στο πόδι.

Τουλάχιστον, το παιχνίδι είναι μια εκπληκτική προθήκη για τη γραφική ιπποδύναμη του Xbox Series X και PS5. Είναι ένα όμορφο παιχνίδι, και όχι μόνο είναι όμορφο, αλλά υποβοηθάται από ένα πολύ δυνατό εικαστικό. Η οργανική, σχεδόν σκιερή εμφάνιση του κόσμου με έκανε να θέλω να περάσω περισσότερο χρόνο σε αυτόν και το να πετάω πάνω από τις θάλασσες καθώς οργανικά φουσκώνουν και πέφτουν ανάλογα με τον άνεμο ήταν μια αξέχαστη εμπειρία. Επίσης, αξίζει να σημειωθούν τα δυναμικά εφέ φωτισμού, που αποτυπώνουν υπέροχες, πολύχρωμες αποχρώσεις στον ζωντανό κόσμο.

Ο ηχητικός σχεδιασμός του The Falconeer μου έκανε επίσης ξεχωριστή εντύπωση και με βοήθησε να επιστρέψω στον κόσμο του καθώς τα χειριστήρια προσπαθούσαν ενεργά να με τραβήξουν έξω. Με τον surround ήχο, τα κύματα και τα μακρινά ουρλιαχτά πουλιών δημιουργούν ένα συναρπαστικό ηχητικό τοπίο για να παίξετε. Όχι μόνο αυτό, αλλά η μουσική του παιχνιδιού είναι επίσης υπέροχη, με έναν μοναδικό συνδυασμό ρουστίκ χορδών και φωνητικών βάθους.

Δεν μισώ το The Falconeer. Δεν νομίζω καν ότι είναι ένα ιδιαίτερα κακό παιχνίδι. Υπάρχουν εξαιρετικές ιδέες εδώ, και στο τμήμα αισθητικής, είναι μια μεγάλη επιτυχία. Ωστόσο, απλά χρειάζεται πολλά περισσότερα. Χρειάζεται περισσότερο γυάλισμα, περισσότερους λόγους για να συνεχίσει να παίζει κάποιος και πιο αξιόπιστα controls για να περιηγηθείτε στο ενδιαφέρον σκηνικό του. Θα ήθελα πολύ να ξαναεπισκεφτώ αυτόν τον κόσμο κάποια στιγμή και ελπίζω ότι η developer ομάδα να μπορεί να βρει έναν τρόπο να με κρατήσει πιο αφοσιωμένο την επόμενη φορά.

Το παιχνίδι μας παραχωρήθηκε από την Wired Productions για τις ανάγκες του Review.

The Falconeer Review

5

ΑΠΟΦΥΓΕΤΕ

5.0/10

ΜΑΣ ΑΡΕΣΕ

  • Πολύ όμορφα και ελκυστικά εικαστικά
  • Εξαιρετικός ηχητικός σχεδιασμός και σύνθεση

ΜΑΣ ΧΑΛΑΣΕ

  • Το gameplay είναι ανακριβές και προβληματικό
  • Η δομή των αποστολών είναι βαρετή και δεν αλληλοεπιδρά με τον παίχτη
  • Η ιστορία είναι αδέξια και φαίνεται πρόχειρα φτιαγμένη

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Πρόσφατα

Διαβάστε όλα τα τελευταία νέα:

Panagiotis Kefis
Panagiotis Kefis

Η Microsoft ανέπτυξε το Surface Adaptive Kit ειδικά για ανθρώπους με αναπηρίες.

Panagiotis Kefis

Νέα συνδρομή, Gameplay πλάνα από Splatton 3 και πολλά άλλα...

Panagiotis Kefis

Μη χάσετε το απολαυστικό βίντεο!!

Panagiotis Kefis

Ένα Toyota GR Yaris περιμένει τους ανυπόμονους...

Panagiotis Kefis

Η Beam (Gen 2) θέτει νέα πρότυπα στις μπάρες ήχου μικρών διαστάσεων παρέχοντας μια πιο πλούσια, πιο καθηλωτική εμπειρία ακρόασης.

Διαβάστε τα τελευταία μας Reviews:

Panagiotis Kefis

Το True Colors απογειώνει το franchise σε όλους τους τομείς

Panagiotis Kefis

Ο ορισμός του Fast Food

Panagiotis Bisarakis

Διαβάστε την άποψη μας για το πέμπτο παιχνίδι της σειράς Samurai Warriors

Panagiotis Bisarakis

Διαβάστε την άποψη μας για το The Falconeer

Panagiotis Kefis

«Mayday, mayday…» Η πιο σκληρή φράση που μπορεί να ακουστεί από έναν πιλότο ή και πιο αστεία για τους παλιότερους που έχουν …

Panagiotis Bisarakis

Διαβάστε την άποψη μας για την Remastered έκδοση του Legend of Mana