NieR Replicant Ver. 1.22474487139 Review

Διαβάστε την άποψη μας για το remastered έπος του Yoko Taro

Share

Share on facebook
Share on twitter
Share on reddit
Share on email
Share on linkedin

Ο παραγωγός Yosuke Saito περιγράφει το revisit του NieR Replicant με περίπλοκους όρους «δεν είναι ούτε remake, ούτε remaster» Το σχόλιο φαίνεται λίγο συγκεχυμένο στην αρχή, είτε το έχετε κάνει remake είτε όχι, αλλά μετά από πάνω από 60 ώρες με το παιχνίδι τον καταλαβαίνω τελικά. Το NieR Replicant είναι μια λαμπρή επανασυσκευασία του πρωτότυπου. Το παλιό περιεχόμενο ντύνεται και αναβαθμίζεται πιο κοντά στα πρότυπα του Automata, ενώ προσθέτει αρκετά νέα πράγματα για να προσφέρει κάτι ικανοποιητικό για τους παλαιότερους fans. Διατηρεί την περίεργη γοητεία και τα οδυνηρά μαθήματα που ενδεχομένως θα γνωρίζετε ήδη ως θαυμαστής(όπως και εγώ) του σκηνοθέτη Yoko Taro. Αν πάλι δεν τα γνωρίζετε, είναι μια εξαιρετική εισαγωγή στο έργο του.

Για όσους δεν είναι εξοικειωμένοι με την αντισυμβατική αφήγηση του Yoko Taro, είναι σημαντικό να εγκαταλείψετε όλες τις προκατειλημμένες αντιλήψεις που μπορεί να έχετε για το πώς πρέπει να τελειώνουν τα παιχνίδια. Πολλές ιστορίες απαιτούν να ξεκλειδώσετε ένα «αληθινό» τέλος, αλλά οι ιστορίες του Taro μεγαλώνουν βαθύτερα με κάθε playthrough, παρουσιάζοντάς σας την ιστορία από μια νέα προοπτική. Θα παίξετε, θα τελειώσετε το Replicant μία φορά, τότε θα το ξαναπαίξετε και ο Taro θα συνεχίσει να σας οδηγεί στο άγνωστο για όσο διάστημα θα τον αφήσετε και σε κάποιο σημείο, τα πράγματα απλά θα έχουν νόημα.

Στο Replicant, η εισαγωγή σας στο cast και η συνεισφορά τους στην ιστορία είναι αρκετά διαφορετική σε σύγκριση με το sequel, το Automata. Η ιστορία των NieR, Emil, Weiss και Kainé μοιάζει πιο οικεία. Η χημεία μεταξύ του βασικού σας group χτίζεται γρήγορα, αλλά με έναν πολύ φυσικό τρόπο. Από το εμπρός – πίσω της Kainé με τον Grimoire Weiss, ένα αδυσώπητο και θρασύτατο βιβλίο, μέχρι το πώς ηρεμεί όταν αλληλοεπιδρά με τον Emil, το γράψιμο των χαρακτήρων στο Replicant είναι ένα από τα καλύτερα έργα του Taro.

Και ο Grimoire Weiss – μα πόσο αγαπώ τον Weiss – δεν μπορεί να ξεχαστεί. Η ερμηνεία του  υπερόπτη βιβλίου από τον Liam O’Brien είναι αξεπέραστη. Ο Weiss είναι συχνά γεμάτος θράσος, αλλά κάποιες φορές θα λυγίσει για να δώσει βαρυσήμαντα σχόλια μεταξύ σκηνών που θα νιώσετε κατευθείαν στην καρδιά σας.

Στη συνέχεια, σε εκείνες τις στιγμές που ο Yoko Taro ωθεί ένα δάκρυ προς την άκρη του ματιού σας και προσπαθείτε απεγνωσμένα να μην ανοιγοκλείσετε τα μάτια, το soundtrack του Keiichi Okabe παίρνει τα ηνία. Ο Taro μπορεί να σας “περπατήσει” σε αυτές τις ιστορίες, αλλά είναι η μουσική του Okabe που συνεχίζει να διακρίνει αυτές τις σκηνές με μια άλλη θλίψη. Το Emil ~ Sacrifice είναι το καλύτερο τραγούδι από οποιοδήποτε από τα έργα του Okabe, συμπεριλαμβανομένων των Drakengard 3 και Automata. Ακόμη και το Despair arrangement του Automata δεν καταφέρνει ακριβώς το ίδιο χτύπημα. Το theme του Emil, ακόμη και σε μια γλώσσα που δεν μπορώ να καταλάβω, λέει ένα εκατομμύριο πράγματα για το ταραγμένο cast του Replicant μέσω των στοιχειωμένων, αθώων φωνητικών και των βαριών στην αίσθηση βιολιών. Μερικοί από αυτούς τους ήπιους ήχους από τον Okabe, σε συνδυασμό με την πιο έντονη, ξέφρενη δράση της μάχης και των ρυθμών της ιστορίας, συναντιούνται με έναν τρόπο που είναι σχεδόν shock και με τόσο εξόφθαλμο τρόπο που θα αναγνωριζόταν αμέσως από οποιονδήποτε, gamer ή μη.

Όμως, ενώ το soundtrack ξεπερνά το Automata, η μάχη δεν καταφέρνει να χτυπήσει αρκετά υψηλές νότες. Δεν είναι τίτλος δράσης τύπου Platinum Games, αλλά εξακολουθεί να προσφέρει ένα απλό, εκλεπτυσμένο σύστημα που βελτιώνεται από το πρωτότυπο. Οι μάχες δεν γίνονται πιο περίπλοκες μέχρι το δεύτερο μισό του παιχνιδιού, αλλά εκεί περνάτε το μεγαλύτερο μέρος του χρόνου σας, ούτως ή άλλως (αφού θα επιστρέψετε στο τελευταίο μισό για κάθε επόμενο playthrough). Ανταλλάζετε διάφορους τύπους όπλων, όπως δόρατα, όπλα ενός ή δύο χεριών, χρησιμοποιώντας τα σε συνδυασμό με μαγικές επιθέσεις από τον Weiss. Συνήθως παίζω παιχνίδια για την ιστορία, αλλά αναπόφευκτα στο Replicant, ανέβασα την δυσκολία στο hard για τη δική μου ικανοποίηση, καθώς οι περισσότερες μάχες στο Normal είναι αρκετά άνετες. Με την ευκαιρία, μου αρέσει πολύ που έχουν προσθέσει την λειτουργία auto-battle για να κάνουν την ιστορία του Replicant πιο προσβάσιμη σε όλα τα είδη παιχτών.

Το μεγαλύτερο που κρατάω από την εμπειρία μου με το σύστημα μάχης του NieR είναι ότι είναι άμεσα οικείο για βετεράνους της σειράς. Όμως στο πρωτότυπο, το NieR υστερούσε, κολλούσε και αστοχούσε τόσο συχνά που ένιωθε πιο δύσκολο από ότι ήταν στην πραγματικότητα. Ενώ έχουν περάσει αιώνες από τότε που βίωσα αυτή την ακατάστατη έκδοση του PS3, θυμάμαι ακόμα – με επώδυνη ακρίβεια – ότι ήταν ένας εφιάλτης να παίζεις το παιχνίδι. Στην γκρίζα περιοχή μεταξύ του remake και του remaster, αυτή η έκδοση του Replicant σπάνια σκοντάφτει, αντίθετα με τον προκάτοχο της. Έπαιξα στο PlayStation 5 και ενώ παρατήρησα ότι το παιχνίδι είχε κάποια ανεπαίσθητα frame drops όταν ένα boss άρχισε να πετάει πύρινες σφαίρες, δεν αντιμετώπισα ποτέ απογοητευτικά εμπόδια ούτε έχασα ποτέ frames που μείωσαν την εμπειρία που θέλει να μεταδώσει το NieR Replicant.

Και ενώ το gameplay μπορεί να μην είναι μία από τις ιστορικές νίκες του Replicant, μπορώ να εκτιμήσω το σύστημα μάχης και τη δυναμική ερμηνεία του περισσότερο τώρα. Το Replicant δεν είναι απλώς ένα παιχνίδι δράσης. Είναι επίσης ένα τρίτου προσώπου RPG  μυθιστόρημα και δράμα. Μια όμορφη συγχώνευση του τι ακούγεται σαν απόλυτη ανοησία μέχρι να συνειδητοποιήσετε ότι ο Taro κάνει “τα δικά του”, πετώντας στα σκουπίδια το βιβλίο κανόνων (και καθιστώντας το βιβλίο κανόνων σαν έναν από τους καλύτερους χαρακτήρες του παιχνιδιού). Όταν το Replicant αλλάζει την οπτική της κάμερας, η αποφυγή αυτών των σφαιρών που εκτοξεύουν οι εχθροί γίνεται λίγο πιο ευχάριστη και όταν κάνει μια παύση σε όλη τη δράση για να μου διαβάσει μια μάλλον καταθλιπτική ιστορία, πνίγομαι… με την καλή συγκινητική όμως έννοια.

Το remake-remaster του Replicant φαίνεται επίσης πανέμορφο. Εξακολουθεί να μην είναι Automata, αλλά πραγματικά είναι οφθαλμόλουτρο. Το πρωτότυπο είχε αυτήν τη μουντή, αιθέρια ομορφιά που είναι δύσκολο να εξηγηθεί, αλλά είναι ακόμα εκεί. Η Toylogic κράτησε κάτι που είναι τόσο μεγάλο μέρος του καλλιτεχνικού τόνου του Replicant, ενώ ταυτόχρονα απομάκρυνε όλη την βρωμιά. Προτιμώ πολύ τη νέα εμφάνιση του πρωταγωνιστή και παρατηρώ ακόμη και την προσοχή της ομάδας στη λεπτομέρεια που αποδίδεται με διάφορους τρόπους. Όπως για παράδειγμα, τώρα οι εχθροί έχουν πιο καθαρά σχήματα και πιο έντονα κίτρινα χρώματα και οι εκφράσεις των προσώπων είναι πολύ πιο συναισθηματικές και φυσικές.

Αυτό που με ενθουσιάζει περισσότερο είναι το νέο περιεχόμενο του Replicant και δεν θα εισέλθω σε βάθος για να αποφύγω τον κίνδυνο των πιθανών spoilers. Αυτό που θα πω όμως είναι ότι ο Yosuke Saito δεν αστειεύτηκε όταν ανέφερε ότι υπάρχουν πολλά νέα πράγματα. Νομίζω ότι εάν είστε φανατικός των NieR / Drakengard, θα αναγνωρίσετε από πού προέρχονται αυτά τα νέα κομμάτια αμέσως, αλλά θα τα απολαύσετε ακόμα κι αν δεν είστε. Το Replicant έρχεται σε πακέτο με το 15 Nightmares, ένα πακέτο DLC που μου έλειπε από το πρωτότυπο, όπου παλεύεις με κύματα από ορδές εχθρών ως Papa NieR. Αξίζει να παίξετε ακόμα και μόνο για το remixed soundtrack.

Όταν ολοκλήρωσα την εμπειρία μου με το NieR Replicant, συνειδητοποίησα ότι ένιωσα πιο ικανοποιημένος από ποτέ με την προσπάθεια μου για να βιώσω ένα συγκεκριμένο τέλος μιας ιστορίας. Ο Yoko Taro που μου ζήτησε να ξαναζήσω τις ίδιες εμπειρίες ξανά και ξανά δεν το έκανε με ένα επαναλαμβανόμενο ταξίδι, αλλά με μια πιο ουσιαστική αναζήτηση μέσα από έναν κύκλο μίσους, πόνου και τραύματος. Το NieR Replicant είναι το καλύτερο έργο του Yoko Taro που πλέον στα σύγχρονα πρότυπα παραδόθηκε με τον τρόπο που η ιστορία του τελικά πάντα άξιζε.

To NieR Replicant είναι διαθέσιμο σε PlayStation 4|5, Xbox One, Xbox Series S|X καθώς και PC.

Το παιχνίδι είναι διαθέσιμο από την CD Media.

NieR Replicant Ver. 1.22474487139 Review

9.5

ΕΠΕΝΔΥΣΤΕ ΤΟ ΧΡΟΝΟ ΣΑΣ

9.5/10

ΜΑΣ ΑΡΕΣΕ

  • Πανέμορφα βελτιωμένα γραφικά και εικαστικά
  • Επιπρόσθετο περιεχόμενο που ενισχύει την αφήγηση
  • Εξαιρετικό cast
  • Απίστευτo Soundtrack

ΜΑΣ ΧΑΛΑΣΕ

  • Ελάχιστα και περιστασιακά frame drops
  • Μέτριο σύστημα μάχης

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Πρόσφατα

Διαβάστε όλα τα τελευταία νέα:

Panagiotis Kefis
Panagiotis Kefis
Panagiotis Kefis

Οι πρώτες εντυπώσεις από το παιχνίδι είναι αρκετά θετικές

Panagiotis Kefis

Διαθέσιμη από σήμερα η μεγάλη ενημέρωση των iPhone

Panagiotis Kefis

Το νέο υλικό αποτελείται από ένα μείγμα χαλκού και πολυμερών σωλήνων που προέρχονται από το ξύλο των δέντρων.

Panagiotis Kefis

Το Halo Infinite αναμένεται να κυκλοφορήσει αποκλειστικά στα Xbox και τα PC στις 8 Δεκεμβρίου.

Διαβάστε τα τελευταία μας Reviews:

Panagiotis Kefis

Το έκτο κεφάλαιο της σειράς Far Cry επιστρέφει πιο ώριμο και πιο δυνατό στα σημεία

Panagiotis Kefis

Ένα τρελο τρελο θηριοτροφείο

Panagiotis Kefis
Panagiotis Kefis

Το True Colors απογειώνει το franchise σε όλους τους τομείς

Panagiotis Kefis

Ο ορισμός του Fast Food

Panagiotis Bisarakis

Διαβάστε την άποψη μας για το πέμπτο παιχνίδι της σειράς Samurai Warriors