Welcome To The Nerd Side

Legend of Mana Remaster Review

Διαβάστε την άποψη μας για την Remastered έκδοση του Legend of Mana

Share

Share on facebook
Share on twitter
Share on reddit
Share on email
Share on linkedin

Ήμουν πάντα οπαδός των spinoff παιχνιδιών σε μια μακροχρόνια σειρά. Το Crystal Chronicles μπορεί να είναι το αγαπημένο μου παιχνίδι Final Fantasy όλων των εποχών, ενώ το Majora’s Mask και Wind Waker υπερνικούν το Ocarina of time για το αγαπημένο μου παιχνίδι Zelda. Υπάρχει κάτι σε αυτά τα διαλλείματα από την παραδοσιακή φόρμουλα που μου τραβάει την προσοχή. Αυτό ισχύει ακόμη περισσότερο όταν ένα παιχνίδι αφορά πολλές ιστορίες και όχι μια κεντρική ιστορία όπως πχ το Crystal Chronicles. Το Legend of Mana φέρνει την ίδια ιδιόμορφη γοητεία στο remaster του, μαζί με μερικά ευχάριστα καθώς και άλλα περιττά νέα χαρακτηριστικά.

Η σειρά Mana της Square Enix αφορά συνήθως μια ομάδα ηρώων φαντασίας που πρέπει να προστατεύσουν το δέντρο Mana από τις κακές δυνάμεις που θα κάνουν κατάχρηση της δύναμής του. Τείνουν επίσης να δίνουν έμφαση στο active combat και multiplayer co-op, πράγματα που ήταν ασυνήθιστα για JRPGs τη δεκαετία του ’90. Το Legend of Mana, που κυκλοφόρησε αρχικά στο PS1 το 1999, διέθετε επίσης μάχη σε πραγματικό χρόνο με προαιρετικά δύο παίκτες που είναι κάπως drop-in, drop-out. Εκεί όπου διαφέρει είναι η ιστορία του, ή μάλλον η έλλειψη αυτής. Αντί για μια τυπική πλοκή, οι παίκτες έχουν την ελευθερία να ακολουθούν πολλά story arcs και να δημιουργούν τον χάρτη του κόσμου καθώς πηγαίνουν.

Θα παραδεχτώ ότι αρχικά δυσκολεύτηκα πολύ να επενδύσω στο παιχνίδι το οποίο απλά σου λέει “Υπήρχε ένα δέντρο Mana, τώρα δεν υπάρχει, ξεκίνα!” Μου αφαίρεσε κάθε αίσθηση σημαντικότητας με αποτέλεσμα  οι μάχες ενάντια στα επικά bosses να πέφτουν πολύ στα μάτια μου. Οι μάχες όντως τεράστιες, η JRPG κιθάρα  να τζαμμάρει δυνατά στα αυτιά μου και το φόντο να δείχνει τη γέννηση του σύμπαντος και άλλα πολύχρωμα θεάματα. Όμως, επειδή υπήρχε πολύ λίγο buildup  στους στόχους και τους χαρακτήρες των bosses, ήταν για μένα απλά άλλος ένα εχθρός που έπρεπε να νικήσω. Αντ ‘αυτού, ήταν οι ατομικές σκηνές του Legend of Mana που προκάλεσαν το περισσότερο συναίσθημα.

Το γράψιμο στο Legend of Mana είναι αστείο, πονηρό, απροσδόκητο και μερικές φορές πολύ αληθινό. Οπότε είναι βασικά anime. Επειδή δεν είναι συνδεδεμένα με τη μοίρα του κόσμου, τα questlines είναι ελεύθερα να πάνε προς οποιαδήποτε κατεύθυνση θέλουν. Πολλοί επωφελούνται από αυτό για να σας βάλουν να πάρετε απαντήσεις από έναν φρούτο psychic, να βοηθήστε ένα ειδύλλιο μεταξύ Κενταύρων ή να σκοτώσετε χαρακτήρες που φαίνονται απαραίτητοι. Ωστόσο, αυτές οι αλλαγές τόνου λειτουργούν, δημιουργώντας έναν ζωντανό κόσμο δράματος, ιδιοτροπίας και περιπέτειας. Όλα αυτά παρουσιάζονται πιστά με τα πλαίσια κειμένου, τους sprite χαρακτήρες και τα χειροποίητα backgrounds της εποχής PS1. Φυσικά έχουν γίνει τροποποιήσεις στο UI και μορφοποίηση για νεότερες πλατφόρμες.

Είναι σε αυτές τις τροποποιήσεις όπου το Legend of Mana αποδεικνύεται ως ένα υπέροχο port. Εκτός από την προσπάθεια δημιουργίας ενός συναισθήματος εξατομίκευσης, ο στόχος της χαλαρής προσέγγισης του Legend of Mana στην ιστορία είναι η δυνατότητα του replayability . Το New Game+ σάς επιτρέπει να διατηρείτε τα επίπεδα, τα όπλα και τα pets σας από προηγούμενα runs, ώστε να μπορείτε να δημιουργήσετε υπερχαρακτήρες ή να τρέξετε προς αυτές τις αποστολές που χάσατε την πρώτη φορά. Το remaster βοηθά σε αυτό με δύο βασικά χαρακτηριστικά: Quick Saves και Encounter Toggle. Τα Quick Saves αντικαθιστούν την ανάγκη εύρεσης ενός αγάλματος για την καταγραφή της προόδου και το Encounter Toggle εμποδίζει τους εχθρούς να σας επιτίθενται κάθε φορά που μπαίνετε στην περιοχή τους. Τόσο μεγάλο μέρος του παιχνιδιού από τα μέσα έως τα τέλη αποτελεί το backtracking για να βρείτε χαρακτήρες και να κάνετε trigger αποστολές και αυτά τα δύο χαρακτηριστικά αφαιρούν αυτή την ταλαιπωρία. Το μεγαλύτερο της μέρος τουλάχιστον.

Οι Quality of Life ενημερώσεις  είναι πάντα ευπρόσδεκτες, αλλά ένα απλό remaster δεν αλλάζει το σχεδιασμό παιχνιδιού της δεκαετίας του ’90. Όλες οι τοποθεσίες που δεν είναι πόλεις είναι λαβύρινθοι, οπότε η ολοκλήρωση της πλειονότητας των αποστολών καταλήγει στην εύρεση του σωστού μονοπατιού, αντιμετωπίζοντας εχθρούς στην πορεία και τελειώνοντας με μια boss μάχη. Κουράστηκα από τους λαβύρινθους μετά από λίγο, και το στατικό background δεν με βοήθησε να αποτρέψω την αίσθηση της  ατέλειωτης ομοιότητας. Οι γρίφοι είναι μια δοκιμή μνήμης αντί δεξιοτήτων ή λογικής, οπότε η λύση τους δεν είναι πολύ ικανοποιητική.

Το πιο ’90ies πράγμα στο Legend of Mana, ωστόσο, έρχεται με την Δυτική προσθήκη αυτού του remaster. Οι παίκτες μπορούν να πιάσουν αυγά τεράτων και να τα μεγαλώσουν σε  ΑΙ ελεγχόμενους συντρόφους μάχης. Στην αρχική ιαπωνική κυκλοφορία, αυτό το στοιχείο ήρθε με την προσθήκη της υποστήριξης του PocketStation. Οι παίκτες μπορούσαν να βάλουν τα τέρατά τους στη μικροσκοπική συσκευή και να κερδίσουν experience εν κινήσει. Τώρα, το remaster έρχεται με ενσωματωμένο το Ring Ring Land (το όνομα του PocketStation μέσα στο παιχνίδι) σε όλες τις περιοχές. Μετά από λίγα μόνο λεπτά χρήσης κατάλαβα ακριβώς τι είναι: μια προσπάθεια να μπει στην τρέλα των Monster Rancher / Digimon / Pokemon της εποχής.

Αυτό δεν σημαίνει ότι το να ακολουθείς μια τάση είναι κακό απαραίτητα. Το Ring Ring Land απλά αποτυγχάνει αφού δεν είναι διασκεδαστικό ή χρήσιμο. Το όλο θέμα αποφασίζεται από ζαριά. Ο στόχος σας είναι να κάνετε το τέρας σας να ολοκληρώσει 1-3 γύρους σε μία πίστα, πολεμώντας άλλα τέρατα στην πορεία. Χάστε αρκετές φορές και δεν κερδίζετε τίποτα. Δεν υπάρχουν στοιχεία για να χειριστείτε τις ζαριές σας και δεν υπάρχει τρόπος στρατηγικής για το πώς να μετακινηθείτε με ασφάλεια στην πίστα. Το μόνο που μπορείτε να κάνετε είναι να ελπίζετε να ρίχνετε συνεχώς μεγάλες ζαριές. Δεν κερδίζετε καν μεγάλο experience κερδίζοντας το Ring Ring Land, είναι 1000 φορές καλύτερα απλά να πάρετε τέρατα μαζί σας στη μάχη.

Το Legend of Mana είναι ένα ικανό port ενός περίεργου μικρού παιχνιδιού, το οποίο ειλικρινά αποτελεί επίτευγμα για την Square Enix. Η απόλαυση του πρωτότυπου είναι ανέπαφη και οι μικρές quality of life προσθήκες βοηθούν στην ανακούφιση από το JRPG grind της δεκαετίας του ’90. Το Ring Ring Land δεν προσθέτει πολλά, αλλά δεν αφαιρεί ούτε. Παρ ‘όλα αυτά, νομίζω πως θα το πρότεινα μόνο σε fans του είδους αλλά και του franchise κυρίως λόγω των πολλών ιδιαιτεροτήτων και το γεγονός πως μιλάμε για remastered παιχνίδι πάνω από 20 ετών. Η σειρά Mana έλαβε πρόσφατα πολλή αγάπη τόσο από τους οπαδούς όσο και από την Square Enix, και αυτό το Legend of Mana remaster διατηρεί τη μπράντα και ενδεχομένως την κάνει και ισχυρότερη.

Το παιχνίδι μας παραχωρήθηκε από την CD MEDIA για τις ανάγκες του Review.

Legend Of Mana Review

7

ΕΠΕΝΔΥΣΤΕ ΤΟΝ ΧΡΟΝΟ ΣΑΣ

7.0/10

ΜΑΣ ΑΡΕΣΕ

  • Παράξενος, όμορφος κόσμος
  • Τα quick saves και encounter toggle βοηθούν το grind
  • Η δημιουργία και παραμετροποίηση χαρτών μαζί με την ποικιλία quests προφέρουν replayability

ΜΑΣ ΧΑΛΑΣΕ

  • O σχεδιασμός των επιπέδων επαναλαμβάνεται
  • Οι εύκολες μάχες και το ανάλαφρο story δεν προωθούν την επένδυση χρόνου
  • Το Ring Ring Land δεν έχει νόημα και βασίζεται υπερβολικά στην τύχη

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Πρόσφατα

Διαβάστε όλα τα τελευταία νέα:

Panagiotis Kefis
Panagiotis Kefis

Η Microsoft ανέπτυξε το Surface Adaptive Kit ειδικά για ανθρώπους με αναπηρίες.

Panagiotis Kefis

Νέα συνδρομή, Gameplay πλάνα από Splatton 3 και πολλά άλλα...

Panagiotis Kefis

Μη χάσετε το απολαυστικό βίντεο!!

Panagiotis Kefis

Ένα Toyota GR Yaris περιμένει τους ανυπόμονους...

Panagiotis Kefis

Η Beam (Gen 2) θέτει νέα πρότυπα στις μπάρες ήχου μικρών διαστάσεων παρέχοντας μια πιο πλούσια, πιο καθηλωτική εμπειρία ακρόασης.

Διαβάστε τα τελευταία μας Reviews:

Panagiotis Kefis

Το True Colors απογειώνει το franchise σε όλους τους τομείς

Panagiotis Kefis

Ο ορισμός του Fast Food

Panagiotis Bisarakis

Διαβάστε την άποψη μας για το πέμπτο παιχνίδι της σειράς Samurai Warriors

Panagiotis Bisarakis

Διαβάστε την άποψη μας για το The Falconeer

Panagiotis Kefis

«Mayday, mayday…» Η πιο σκληρή φράση που μπορεί να ακουστεί από έναν πιλότο ή και πιο αστεία για τους παλιότερους που έχουν …

Panagiotis Bisarakis

Διαβάστε την άποψη μας για την Remastered έκδοση του Legend of Mana